• montessorieurope-2017
  • 147-rocznica

  • Katecheza
  • Katecheza 1
  • Katecheza 2
  • Katecheza 4
  • Odkrycie
  • PDM2013

Nauczanie Jezusa w przypowieściach, zeszyt ćwiczeń 3

Barbara Surma, Krzysztof Biel

Metodą nauczania Jezusa były przypowieści.Największe tajemnice ukrywał w obrazach znanych ludziom, do których przemawiał. Zmuszał w ten sposób ludzi do myślenia, do aktywności, odwoływał się do codziennych doświadczeń i możliwości swoich słuchaczy. Podobnie dzieje się podczas wspólnego rozważania tekstów przypowieści z dziećmi. Razem uczymy się, że ich znaczenie nie wyczerpuje się, lecz niejako rośnie razem z nami, dlatego przypowieści się nie wyjaśnia.

Przypowieści, które zostały wybrane (wskazane przez same dzieci głębokim zainteresowaniem), dotyczą Królestwa Bożego. Pierwsze trzy pomagają dziecku zachwycić się tajemnicą Królestwa Bożego, które podobne jest do ziarnka gorczycy, zaczynu, zasiewu. Wspólnie szukamy odpowiedzi na pytanie, jakie jest Królestwo, co się z nim dzieje, gdzie jest? Niezwykła wartośc Królestwa Bożego odkrywamy, Czytając przypowieści o o kupcu i perle oraz o skarbie ukrytymw roli. Na tym etapie zainteresowanie dzieci tymi przypowieściami ukierunkowane jest na odkrywanie piekna Królestwa Bożeg, wyrażanie zachwytu i wdzięczności za nie.(...)

Celem katechezy przedszkolnej jest przede wszystkim nawiązanie osobowej relacji z Jezusem, który mówi, że jest Dobrym Pasterzem. Kolejna przypowieśćjest fundamentalna przypowieścią w nauczaniu Jezusa i jest również najważniejszą w wychowaniu religijnym dzieci w wieku przedszkolnym do której wielokrotnie będziemy wracać także w pózniejszych latach, odkrywając wciąż nowe jej aspekty. Zainteresowanie dzieci przypowieścią o Dobrym Pasterzu na tym etapiema charakter odkrywania miłości Jezusa do człowiekai niezwykłej relacji zachodzacej miedzy nimi. Jezus "zna swoje owce po imieniu", co co znaczy, że każdą zna osobiście, o kazdą się troszczy, a przede wszystkim oddaje im swój czas i siebie. 

Dziecko potrzebuje czasu, by móc zwerbalizować swoje przeżycia i przemyślenia, dlatego nie zmuszajmy go do udzielania natychmiastowej odpowiedzi na pytania postawione pod tekstami przypowieści. Pytania traktujmy raczej jako myśl do rozważania tekstu biblijnego, ukierunkowania naszej wspólnej medytacji. Nie są to pytania kontrolne! Pozwólmy dzieciom na samodzielne odkrywanie tajemnic ukrytych w tekstach biblijnych. Własne odkrycia maja większą wartośc, wynikaja bowiem z potrzeb i doświadczen dzieci, dotykają ich serca, a nie tylko umysłu, intelektu, pamięci. 

Jezus Dobry Pasterz zaprasza nas na Ucztę, którą sam przygotował. Otwierajmy nasze serca i umysły na Jego Słowo. Pozwólmy dzieciom przychodzić do Niego. Pomoc udzielana przez nas dzieciom ma polegać na dyskretnej obecności i wspieraniu ich w poszukiwaniach, które mają przekształcić się w modlitwe. 

Polecamy

Więcej informacji na www.palatum.pl